Siatkówka kobiet

Sekcja piłki siatkowej kobiet powstała w 1954 r. przy Kole Sportowym Spójnia. Jej działalność finansował ówczesny Powiatowy Związek Gminnych Spółdzielni, a kierownikiem był Tadeusz Zubek. Zespół tworzyły: Leokadia Olszar, Helena Rygiel, Danuta Husarek, Krystyna Fuchs, Irena Balawajder – Daszkiewicz, Anna Sikora, Anna Szarzeć – Stanieczek oraz Lubomira Sitek – Pniok.

Po kilku tygodniach solidnej pracy siatkarki w Cieszyńskiem nie miały godnych przeciwniczek. W 1955 r. zostały zgłoszone do rozgrywek klasy B. Grały z siatkarkami Stali Chorzów, Startu Stalinogród (obecnie Katowice), LZS-u Gaszowice, Sparty Rybnik. Włókniarza Bielsko Biała, Stali Zabrze, Włókniarza Bytom, Kolejarza II Stalinogród i AZS-u Gliwice. W rok później uzyskały awans do klasy A.

W związku z reorganizacją w sporcie sekcja siatkówki została przejęta przez ZS Sparta (TS Piast). Jej kierownikiem został Mieczysław Wolanin, a trenerem Paweł Cieślar. Przeciwniczkami Sparty były w klasie A zespoły: Polonii i Górnika Bytom, AZS-u Gliwice, Włókniarza i Budowlanych Częstochowa, Kolejarza Katowice oraz SKS u Będzin. Siatkarki uczestniczyły również w turniejach międzynarodowych. W 1956 r. zajęły drugie miejsce w turnieju w Czeskim Cieszynie, przegrywając tylko z drużyną okręgu ostrawskiego, pokonując m. in. rówieśniczki Slavoja Cz. Cieszyn i Banika Bystrzyca.

W 1957 r. opiekę nad zespołem objął Leopold Walarus, w rok później siatkarki wywalczyły wicemistrzostwo ligi okręgowej. Po roku funkcję trenera objął Władysław Stanieczek. Zespół wywalczył awans do III ligi.

W styczniu 1958 r. siatkarki wywalczyły drugie miejsce w rozgrywkach pucharowych Okręgowego Związku Piłki Siatkowej, tuż za Kolejarzem Katowice. Siatkarki pokonały Baildon Katowice 3:0, Polonię Bytom 3:0, Ruch Chorzów i Częstochowiankę po 3:1 oraz Budowlanych Częstochowa 3:2.

W 1959 siatkarki stały się rewelacją rozgrywek o mistrzostwo Śląska, zapewniając sobie na dwie kolejki przed zakończeniem turnieju tytuł mistrzowski. Piastunki wyprzedziły m. in. rutynowane zespoły: Polonię Bytom, Ruch Chorzów, AZS Kościuszko i Częstochowiankę.

Piast Cieszyn – przełom lat `50 i `60

Mistrzowską drużynę tworzyły siatkarki: Irena Daszkiewicz - kapitan, Anna Sikora, Krystyna Fuchs, Helena Rygiel, Lubomira Pniok, Helena Walczysko, Eleonora Burkiewicz, Danuta Husarek i Anna Stanieczek.

Tytuł mistrzowski upoważniał „piastunki” do gry o wejście do II ligi państwowej. Niestety, podczas turnieju w Świdnicy nie sprostały zadaniu i zespół pozostał w III lidze.

W tym czasie nastąpiła zmiana w kierownictwie sekcji. Kierownikiem został Tadeusz Brejza, a trenerem Zbigniew Wiśniewski. Po kilku miesiącach trenerem zespołu został ponownie Władysław Stanieczek.

W 1960 r. siatkarki zostały doskonale przygotowane do rozgrywek. Zdobyły mistrzostwo III ligi. Turniej o wejście do II ligi odbył się w dniach 12 – 16 października w sali im. Hassewicza w Cieszynie, a mecze oglądało każdorazowo 600 widzów. Kolejność turnieju była następująca: Piast Cieszyn, Orzeł Przeworsk, Warszawianka, Tarnowia Tarnów i Świt Jelenia Góra. Awans do II ligi wywalczyły zespoły Piasta i Orła. Piast grał w składzie: Daszkiewicz, Fuchs, Rygiel, Pniok, Sikora, Stanieczek, Gawlas, Walczysko, Kluszczyk. Trenerem był W. Stanieczek.

W tym samym roku siatkarki startowały w mistrzostwach Śląska „trójek”. Zespół w składzie: Irena Daszkiewicz, Anna Sikora i Helena Rygiel i rezerwowe Anna Stanieczek oraz Krystyna Fuchs zdobyły trzecie miejsce, za Baildonem Katowice i Częstochowianką.

W sezonie 1960/61 zespół Piasta wystartował w rozgrywkach II ligi. Debiut był doskonały; siatkarki wywalczyły wicemistrzostwo. W następnym sezonie zespół stanął przed niepowtarzalną szansą ubiegania się o awans do I ligi. Niestety, zabrakło następnych doskonałych zawodniczek.

Władysław Stanieczek

W sezonie 1961/62 bliski był ze swoją drużyną awansu do I ligi

Drużyna grała głównie szóstką Na dodatek większość zawodniczek kończyła już karierę sportową, odszedł twórca potęgi siatkarskiej Piasta Władysław Stanieczek, zabrakło także środków finansowych. Doszło nawet do tego, że w sezonie 1962/63 kierownictwo klubu zrezygnowało z gry zespołu w II lidze.

Siatkarki Piasta grały wprawdzie nadal, lecz na przemian w wojewódzkiej klasie A i w III lidze okręgowej. Borykały się jednak z ogromnymi kłopotami, głównie kadrowymi. Np. w 1968 r. drużyna dysponowała tylko sześcioma wartościowymi zawodniczkami. Najlepsze siatkarki z tego okresu to: Janina Kolondra, Halina Sikora, Wiesława Sztwiertnia oraz Anna Wiecheć.

W 1971 r. drużyna KS Cieszyn była najmłodszym zespołem występującym w klasie A. Średni wiek podopiecznych Bolesława Chamota wynosił niespełna 18 lal. W zespole tym grały: Halina Gil - kapitan, Iwona Wiecheć, Ewa Krupa, Maria Stonawska, Genowefa Szlauer, Wiesława Sztwiertnia, Grażyna Hanzel, Bernadeta Orzechowska i Jadwiga Borkała.

Zespół siatkarek z początku lat `80. Stoją od lewej: Irena Cholewa, Sonia Geronim, Katarzyna Motyka, Iwona Żarłok, Marzena Warchocka, Krystyna Poloczek, Ewa Baran. Klęczą: Barbara Lewicka, Stanisława Małyjurek, Anita Jankowska (kapitan), Anna Radziejewska i Agata Płotnicka

Następny okres sekcji siatkówki KS Cieszyn, a później Piasta wiąże się z trenerem Andrzejem Husarkiem. Jako były zawodnik przejął szkolenie młodych dziewcząt w 1974 r. Jego zaangażowanie, upór i fachowa wiedza przyniosły szybko efekty. Jeszcze w tym samym roku zespół zaprezentował się podczas turnieju z. okazji otwarcia KWK im. XXX – lecia PRL w Pniówku. Odkrył doskonałą siatkarkę Annę Szalbot, późniejszą kadrowiczkę. W 1977 r. przeszła ona do Płomienia Milowice. Grała też w I ligowym ŁKS Łódź oraz w Turcji.

Siatkarki II – ligowego Piasta z trenerem Andrzejem Husarkiem

W 1978 r. zespół wywalczył prawo gry w turnieju o wejście do II ligi, który odbył sie w Łodzi. Niestety, młode siatkarki nie sprostały zadaniu. W łódzkim turnieju zespół grał w składzie: Kurzeja – kapitan. Krystyna Poloczek, Żemojtel, Nakryjko, Molin, Stanisława Małyjurek, Bosowska, Anita Jankowska, Król, Giecek. Trenerem był A. Husarek. a kierownikiem sekcji Waldemar Lasota.

Po turnieju Andrzej Husarek przeszedł trenować II ligowy GKS Jastrzębie. Wraz z nim przeszły niektóre siatkarki. Nastąpił kolejny kryzys. Nie trwał jednak długo, bo w 1981 r. Husarek powrócił do Cieszynana. Przejął drużynę złożoną głównie z uczennic ZSZ CRS im. Macierzy Ziemi Cieszyńskiej. W ciągu sezonu przygotował drużynę do walki o II ligę. W turnieju półfinałowym w Cieszynie „piastunki” wygrały z Atri Wałbrzych, Polonią Bytom i Sokołem Olesno. W turnieju finałowym w Szzczecinie Piast pokonał Wigry Suwałki i Stal Ostrów Wielkopolski, by przegrać w decydującym spotkaniu z gospodarzami, Ogniwem.

Następny sezon był ponownym popisem siatkarek Piasta w lidze międzywojewódzkiej, Zdobyły tytuł bez straty punktu, wygrały turniej półfinałowy w Cieszynie. Z turnieju finałowego w Suwałkach awansowała jednak do II ligi Sparta Złotów.

W tym czasie odeszła do Sparty Złotów Katarzyna Molyka. natomiast przyszły z Chojeńskiego Klubu Sportowego Łódź do Cieszyna Urszula Skonieczka i Elżbieta Bałecka.

Zespół wygrał także ligę miedzywojewódzka w sezonie 1983/84. Trzecie podejście do II ligi było nieudane. Zabrakło szczęścia. W tych ostatnich spotkaniach prowadził zespół były siatkarz KS Cieszyn i AZS-u Kraków Eugeniusz Suchoń, gdyż A. Husarek trenował już Il-ligową Olimpię Goleszów. Funkcję kierownika drużyny sprawował Andrzej Zenderowski. Zespół w tym czasie grał w składzie: Stanisława Małyjurek. Krystyna Potoczek, Anita Jankowska (kapitan). Iwona Żarłok. Urszula Skonieczka. Elzbieta Bałecka. Irena Cholewa. Agata Płotnicka. Barbara Lewicka, Sonia Gieronim, Beata Oerszlaeger i Maria Kurzeja.

Udane było dopiero czwarte podejście, w 1985 r. Podopieczne Mariana Boboli zdobyły pewnie mistrzostwo ligi międzywojewódzkiej. W turnieju półfinanłowym o wejście do II ligi siatkarki pokonały kolejno AZS Gdańsk. Sokoła Piłę i Promień Żary. Wyniki te pozwoliły im na grę w turnieju finałowym, który dzięki zapobiegliwości działaczy Piasta odbył się w Cieszynie. „Piastunki” pokonały AZS Uniwersytet Warszawski, AZS Poznań i Zelmer Rzeszów. Wygrały pewnie turniej i obok akademiczanek z Poznania uzyskały upragniony start w II lidze Awans wywalczyły: Anita Jankowska - kapitan, Stanisława Małyjurek, Elżbieta Bałecka, Krystyna Poloczek. Iwona Żarłok, Urszula Skonieczka, Brygida Świerczek. Izabela Mikołajek oraz Dorota Czyż, Joanna Berek, Barbara Walica i Barbara Bujowska.

Dobra passa nie trwała jednak długo. W czasie rozgrywek okazało się, że zespół wyraźnie odbiega od pozostałych drużyn. Ostatecznie zagrał w II-ligowej elicie tylko jeden sezon.

Siatkarki Piasta zakończyły rozgrywki w II lidze w marcu 1986 r.. w ostatnich spotkaniach przegrały z Polonią Świdnica 0:3 i 0:3 oraz ze Stalą Nowa Dęba 0:3 i 1:3. Mistrzem II ligi została Siarka Tarnobrzeg, awansując równocześnie do I ligi. Dalsze miejsca zajęły zespoły Kolejarza Katowice, Stali Nowa Dęba, Polonii Świdnica, Radomki Radom, ChKS-u Łódź, Piast Cieszyn i AZS-u Kraków. Dwa ostatnie zespoły, czyli Piast i akademiczki z Krakowa opuściły II ligę.

Po niefortunnym starcie w II lidze i spadku do ligi międzywoje­wódzkiej doszło do rozpadnięcia się drużyny „piastunek”. Nowy trener Tomasz Twardzik nie był w stanie skompletować zespołu seniorek. Decyzją Zarządu siatkarki seniorek zostały wycofane z rozgrywek LM.

Długoletnia kapitan siatkarek – Anita Jankowska-Bardoń z Kazimierzem Raszka

W 1989 r. Piast posiadał wyłącznie juniorki i młodziczki (20 siatkarek). Były to głownie wychowanki Alojzego Fołtyna ze Skoczowa. Młody zespół, który grał w lidze juniorek, prowadził instruktor Tomasz Twardzik. W sezonie 1988/89 mlodziczki Piasta zajęły trzecie miejsce w mistrzostwach woj. bielskiego.

Pod koniec 1990 przed siatkarkami pojawiło się kolejne widmo zniknięcia z mapy sportowej. Ówczesny trener nie potrafił skompletować i wystawić do gry podstawowej szóstki. Efekt był taki, że w trakcie rozgrywek ligi wojewódzkiej wycofano drużynę. Wówczas w klubie pojawił się ponownie trener Andrzej Husarek. Zawarł z ówczesnym prezesem Januszem Kuniszem długoterminową umowę na prowadzenie niewiele jeszcze umiejącego zespołu. W cieszyńskich szkołach wyszukał nowe zawodniczki oraz namówił do powrotu na parkiet niektóre starsze już siatkarki. Piast udostępnił halę na treningi i mecze mistrzowskie.

Zespół został zgłoszony do ligi międzywojewódzkiej, o klasę wyżej niż grał dotychczas. Sprawy organizacyjne oraz kompletowanie nowego składu pochłonęło Husarkowi nadto czasu. Dziewczyny nie zostały należycie, tak jak to sobie trener zaplanował, przygotowane do rozgrywek. Najważniejszy był wówczas gotowy skład. W zespole Husarka znalazły się: Anita Jankowska-Bardoń - kapitan, Natalia Fiedelander, Dorota Czyż-Proksa, Dobrosława Bodzioh, Magdalena Spandlik, Magdalena Suchanek. Anna Gabowska, Patrycja Kołatek (wychowanka Alojzego Fołtyna, zawodniczka Wyzwolenia Simoradz), Izabela Klemczak, Monika Niemiec, Dorota Szot, Barbara Pilch oraz najbardziej utalentowana siatkarka Beata Strządała, członkini kadry narodowej juniorek młodszych.

W pierwszej rundzie rozgrywek LM podopieczne A. Husarka nie odnosiły oszałamiających wyników. Najważniejsze, ze z meczu na mecz grały składniej, pewniej, rokując nadzieje na przyszłość Zespół cieszył sie też uznaniem kibiców. Gdy drużyna złapała drugi oddech, początkiem 1992 otrzymała informacje od nowo wybranego prezesa Piasta Władysława Zotyki o rozwiązaniu sekcji. Na szczęście prezesura nowego sternika klubu trwała tylko do 24 lutego 1992 r. Po powrocie Janusza Kunisza wszystko wróciło do normy; siatkarki dokończyły rozgrywki w lidze międzywojewódzkiej.

W połowie 1993 r. kierownictwo sekcji doszło do porozumienia z Filia Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie, wstępnie na jeden sezon Cieszyńska uczelnia udostępniła siatkarkom sale do treningów, a zespół w zamian występował w rozgrywkach ligi makroregionu pod szyi dem AZS – Piast. Trzon zespołu seniorek w sezonie 1993/94 tworzyły: Anita Bardoń – kapitan, Iwona Rygiel. Magdalena Spandlik, Dorota Proksa, Barbara Pilch. Katarzyna Brzezowska. Patrycja Oboma, Agata Stankiewicz. Ewelina Nawrat. Mariola Benesz, Krystyna Olszar, Izabela Szturc, Aneta Strządała (młodsza siostra Beaty, kadrowiczki i zawodniczki I – ligowego Kolejarza Katowice) oraz Kornelia Fojcik. Magdalena Suchanek i Dorota Szot.

W rozgrywkach makroregionu seniorki zajęły dziewiąte miejsce, przy czym rundę rewanżową grał zespół, którego średnia wieku wynosiła 14.5 lat (!). Młodziczki zostały wicemistrzami województwa. Juniorki młodsze w ostatniej kolejce wygrały mecz wyjazdowy z BKS Stal Bielsko 3:2, co pozwoliło im na zajęcie trzeciej pozycji.

W 1993 Beata Strządała, członkini kadry narodowej juniorek młodszych przeszła do I – ligowego Kolejarza Katowice. Beata uczestniczyła też w mistrzostwach Europy w Budapeszcie.

W połowie 1994 sekcja została przejęta przez istniejący przy Fili UŚl – AZS. Trenerem pozostał nadal Andrzej Husarek. Dziś siatkarki, również pod okiem Husarka, grają w klubie noszącym nazwę KS MOSiR VC Victoria Cieszyn W III lidze.

Na podstawie „Piast Cieszyn – klub z tradycjami 1909 – 1999″, Janusza Kunisza i Kazimierza Raszki.